گنجینهای از فنون و خلاقیت بود. او نه تنها یک مبارز خوب بر روی تشک بلکه یک مربی کاربلد نیز بود. مدال نقره المپیک ملبورن 1956 به شایستگی برازنده او بود. زندهیاد "محمدعلی خجستهپور" کشتیگیر آزادکار ایرانی و یکی از مدالآوران المپیک برای ورزش ایران بود. وی متولد تیرماه 1310 است.
به گزارش پایگاه خبری صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان ورزش کشور، در یکم تیرماه 1310 در تبریز به دنیا آمد و در ده سالگی به همراه خانوادهاش به تهران آمد و مسیر زندگیاش در محله وزیر دفتر خیابان شاپور با دیدن زورخانهها و پهلوانان به کشتی رسید. خانه آنها روبروی باشگاه پولاد بود، باشگاهی که کل تیم کشتی آزاد ایران در المپیک ملبورن از تشکهای آن برخاستند و خجستهپور جوان نیز یکی از آنها بود.
محمدعلی ورزش را در چهارده سالگی از زورخانه پولاد آغاز کرد، مسئولیت زورخانه در آن زمان با آقای حسین شریف رضیزاده، (معروف به رضیخان) بود. دوستیاش با یکی از آشنایان حمید محمودپور باعث دیده شدن استعدادش شد. محمودپور یکی از قدیمیترین مربیان کشتی، فنون این رشته را در ترکیه فرا گرفته بود و از اولین دوره مسابقههای قهرمانی ایران(1318) به بعد، زحمات زیادی را برای این ورزش کشید و در کنار صاییم اریکان، معروف به صاییم بیک(ترک) مربی تیم ملی کشتی ایران، به تعلیم قهرمانان مشغول بود. او که توانایی و استعداد خجستهپور نوجوان را دیده بود مشوق اصلی او برای ادامه دادن کشتی بود. درخشش کشتیگیر جوان با کسب طلا در مسابقات قهرمانی سال 1331 ایران در تبریز و غلبه بر داود مستمع از تیم تبریز و خلیل رعیت پناه (برنده اولین مدال کشتی ایران در تاریخ بازیهای آسیایی) آغاز شد. خجستهپور در سال 1334 برای اولین بار دوبنده تیم ملی را پوشید و در رقابتهای بینالمللی کشتی ورشو شرکت کرد. آن جا به رقیب ژاپنی و سالکامانیدزه از شوروی باخت اما با چهار پیروزی برنز گرفت و خود را برای انتخابی المپیک ملبورن آماده میکرد.
المپیک ملبورن
انتخابی تیم ملی برای المپیک رقابتی نفسگیر بود، خجستهپور بیست مسابقه داد و در نهایت به مصاف محمود ملاقاسمی دارنده برنز المپیک 1952 هلسینکی رفت تا با شکست او و همچنین غلبه بر ابوالفضل حسینپور راهی ملبورن شود. خودش در این خصوص گفته است: " شاید بیش از بیست کشتی گرفتم و دست آخر گفتند باید با محمود ملاقاسمی، قهرمان جهان و المپیک هلسینکی، کشتی بگیرم. ملاقاسمی تا آن موقع فقط تمرین کرده و مسابقهای نداده بود و بالاتر اینکه فقط یک بار وزن خود را کم کرد. به هر صورت، جای بحث برای این دستورالعملها و امریهها نبود. تصمیم گرفته بودند و من هم باید برای عضویت درتیم، در مقابل ملاقاسمی قرار میگرفتم. من در این کشتی، به لطف جوانی و تمرینات سنگین و انجام مسابقههای پیدرپی، کاملا اماده بودم و توانستم در سگک، کنده او را بکشم و برنده این مسابقه شوم و به عضویت تیم ملی المپیک ایران درآیم. در این زمان، من سومین نفر بودم که در دسته 52 کیلو برای المپیک انتخاب میشدم؛ منصور رئیسی در المپیک 1948، محمود ملاقاسمی در المپیک 1952 و من در المپیک 1956 و جالب اینجاست که ما سه نفر، پشت سر هم و پلهپله صعود کردیم. بدین ترتیب که رئیسی رتبه چهارم را کسب کرد. ملاقاسمی برنده نشان برنز شد و من صاحب نشان نقره شدم."
در المپیک با یازده کشتیگیر رقابت داشت. در دور اول قرعه استراحت به او افتاد. در رقابت بعدی لوئیجی چینازو از ایتالیا را بدون از دست دادن امتیاز شکست داد. سپس ریچارد دلگادو نفر پنجم جهان از آمریکا را مغلوب کرد. تاداشی آسایی از ژاپن را نیز شکست داد تا در جدال برای نقره و برنز، به مصاف حسین آکباش از ترکیه برود و با دو بار خاک کردن رقیب ترکی صاحب نقره المپیک شود. در این وزن سالکامانیدزه از شوروی طلا گرفت. در آن رقابتها همچنین برای ایران محمدمهدی یعقوبی نقره، امامعلی حبیبی و غلامرضا تختی نیز طلا کسب کردند. مربیگری تیم ایران بر عهده حبیبالله بلور بود.خجستهپور هنوز در اوج بود و مدعی کسب مدال المپیک که با آسیب دیدگی در انتخابی المپیک 1960 رم برای همیشه از کشتی خداحافظی و به مربیگری روی آورد.
مربیگری
در سال 1348، خجستهپور به عنوان مربی، تیم ایران را در مسابقههای جام تفلیس رهبری کرد. در این مسابقهها، شاگردان خجستهپور موفق شدند دو نشان طلا (قربانی و جهانگیر عبدالباقر) چهار نشان نقره (ابراهیم جوادپور، محمود دهدشت، قدیر یعقوبی و فیلایی) و یک نشان برنز (فرهنگدوست) کسب کنند.
مرام پهلوانی
او که مرام پهلوانی را با بزرگانی چون تختی مشق کرده بود. سال 1341 با وقوع زلزله بویینزهرا به اتفاق نبی سروری و ناصر گیوهچی در کنار مهدی دری سردبیر کیهان ورزشی، از همراهان تختی در جمعآوری کمکهای مردمی بودند.
خجستهپور گنجینهای از فنون و خلاقیت بود. او برای فن "سروته یکی" که میگفتند بدل ندارد هفت شیوه بدلکاری ابداع کرد. در اواخر سال 85 خجستهپور که از بیماری قلبی رنج میبرد به اتفاق همسرش برای دیدار فرزندانش و معالجه به امریکا رفتند. متاسفانه ابتدا خانم کریمپور و چهل روز بعد در نوروز 1386 خجستهپور دارفانی را وداع گفتند.
روحش شاد و نامش ماندگار.
عناوین و افتخارات و محمد علی خجستهپور بیرنگ
بازیهای المپیک
1956 ملبورن، استرالیا نشان نقره (دسته 52 کیلوگرم)
مسابقات جهانی
1959 تهران رتبه چهارم (دسته 52 کیلوگرم)
جشنوارههای بینالمللی
1955 ورشو، لهستان نشان برنز (دسته 52 کیلوگرم)
1958 صوفیه،بلغارستان نشان نقره
مسابقههای قهرمانی ایران
1331 تبریز نشان طلا (دسته اول)
1333 مشهد نشان طلا (دسته اول)
1334 قزوین نشان نقره (دسته اول)