یاد بزرگان/ "ابوطالب طالبی" از رفوگری تا مدال کشتی المپیک

در المپیک 1968 مکزیکوسیتی کاروان ایران بهترین نتایج حضور در ادوار المپیک تا آن زمان را به دست آورد و با کسب 5 مدال در رشته‌های کشتی و وزنه‌برداری بین 112 کشور شرکت‌کننده مقام نوزدهم جدول رده‌بندی را به دست آورد. یکی از مدال‌آوران این دوره زنده‌یاد "ابوطالب طالبی" بود.

به گزارش پایگاه خبری صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان ورزش کشور، در المپیک مکزیکوسیتی ابوطالب طالبی در کشتی آزاد بدون شکست توانست مدال برنز را بر گردن آویزد تا در کنار عبداله موحد، شمس‌الدین سیدعباسی، محمد نصیری و پرویز جلایر برای ایران افتخارآفرینی کند.

طالبی متولد فروردین‌ماه 1324 در گرگر از توابع مرند (استان آذربایجان شرقی) بود. دوران کودکی او در شهری سپری شد که کشتی گرفتن در مراسم‌های خاص چون عروسی از رسوم آن بود. تماشای این مسابقات ابوطالب را شیفته کشتی کرد. مرگ پدر در کودکی باعث شد تا زندگی برای آن‌ها که حالا مادر تنها سرپرست خانواده بود سخت بگذرد. او تا کلاس پنجم ابتدایی در گرگر درس خواند و سپس با خانواده به تهران محله جوادیه آمد. در همین سن و سال ابوطالب تصمیم گرفت بار معیشت زندگی را برعهده بگیرد تا دیگر مادرش کار نکند.

خودش در این باره گفته بود: "من هم بعد از دوره ابتدایی در حالی که 12 یا 13 سال داشتم شروع به کار کردم. دستمزدم روزی 5 ریال بود که می‌شد ماهیانه 15 تومان. من کارم را در بازار فرش‌فروش‌ها شروع کردم و کارم رفوگری قالی‌های مستعمل و کهنه و پردازش قالی‌های نو بود زندگی ما با همین دستمزد کم و فروش اجناس منزل به سختی می‌گذشت؛ اما لازم نبود مادرم هم کار کند کم‌کم در فن رفوگری پیشرفت کردم و دستمزدم بالا رفت."

حضور در کشتی

او که از کودکی رویای کشتی را در سرمی‌پروراند و یاد زورآزمایی‌های جشن‌های محلی گرگر در ذهنش مانده بود به پیشنهاد استاد رفوگرش کریم موسوی به باشگاه پولاد رفت و کشتی را زیر نظر استاد اصغر مهرآموز (حسینقلی) آغاز کرد. ۳ سال زیر نظر وی به تمرین سخت پرداخت. پس از فراگرفتن کشتی به باشگاه جعفری رفت و در کنار نبی سروری، مهدی یعقوبی و محمدعلی خجسته‌پور مراحل ترقی را به سرعت پیمود. سال 1344 در 20 سالگی برای اولین بار در مسابقات قهرمانی کشور شرکت کرد. او در این رقابت‌ها بر حریفان بزرگی چون شمس‌الدین سیدعباسی، رمضان خدر و احمد کوه‌دره پیروز شد و بر سکوی قهرمانی ایستاد و عضو تیم ملی ایران شد. طالبی در اولین حضور بین‌المللی خود در جام تفلیس نایب قهرمان شد و همان سال در مسابقات جهانی 1966 تولیدو (آمریکا) با سرمربیگری نبی سروری و مربیگری ناصر گیوه‌چی نیز توانست مدال برنز را کسب کند.

شاید بتوان ابوطالب طالبی را مرد برنزی کشتی ایران نامید. او سال بعد در رقابت‌های جهانی دهلی‌نو علی‌رغم شایستگی برای کسب نقره به برنز اکتفا کرد تا عدد مدال‌های خود از مسابقات جهانی را به دو برنز برساند. سومین برنز جهانی این کشتی‌گیر به مسابقات جهانی 1969 ماردل پلاتا بازمی‌گردد که آخرین سال حضور او در تیم ملی بود. طالبی قبل از این در المپیک 1968 مکزیکوستی نیز برنز به دست آورده بود.

سکوی المپیک مکزیکوسیتی

طالبی بعنوان نماینده وزن 57 کیلوگرم در المپیک 1968 حضور پیدا کرد. مسابقات این دسته تا نتیجه نهایی هفت دوره طول کشید. ابوطالب در سه دوره اول مسابقه حریفان خود خاویر راکسون از پواتمالا، احمدجان از افغانستان و سردار محمد از پاکستان را با امتیاز شکست داد و در مجموع 2/5 نمره منفی گرفت. در دور چهارم استراحت داشت. حریف طالبی در دوره پنجم دونالد بوهم بود که موفق شد او را هم با امتیاز شکست دهد. در دور ششم پنج کشتی‌گیر در جدول باقی ماندند در این دوره قرعه استراحت به یوجیرو اوتاکه ژاپنی افتاد و طالبی در مقابل علی علی‌اف به نبرد پرداخت. هرچند در ابتدا این مسابقه  3 بر صفر به نفع طالبی اعلام شد ولی ساعتی بعد با اعتراض شوروی سابق مساوی اعلام شد. او در مسابقه نهایی برابر اوتاکه ژاپنی نیز به تساوی رسید و از آنجاییکه حریفش دو پیروزی با ضربه فنی داشت بر سکوی قهرمانی ایستاد. در این مسابقات دونالد بوهم آمریکایی دوم و طالبی بدون هیچ باختی در رده سوم قرار گرفت.

طالبی همواره نتیجه مسابقه‌اش با علی‌اف که به نظر خودش شش بر یک به نفع او بوده است ولی مساوی اعلام کردند را عامل بازماندنش از نشان طلا می داد.

خداحافظی از کشتی

طالبی پس از کسب چهار برنز متوالی در 57 کیلوگرم، تغییر وزن داده و به 62 کیلوگرم رفت و مدال طلای مسابقات ارتش‌های جهان در این دسته را کسب کرد. طالبی در سال 1351 وقتی 27 ساله بود از تشک کشتی خداحافظی کرد. او که رکورددار کم کردن وزن در میان ورزشکاران بود به علت این کاهش وزن‌های ناگهانی دچار مشکلات جسمی بسیاری شده بود. طالبی متولد بیست و یکم فروردین ماه 1324 بعد از چندین سال بیماری در 31 تیرماه 1387 در سن ۶۳ سالگی درگذشت.

نام و یادش گرامی باد.

 

عناوین و افتخارات ابوطالب طالبی گرگری

بازی‌های المپیک

1968 مکزیکوسیتی، ایتالیا نشان برنز (دسته 57 کیلوگرم )

مسابقات جهانی

1966 تولیدو امریکا نشان برنز (دسته 57 کیلوگرم )

1967 دهلی‌نو هندوستان نشان برنز (دسته 57 کیلوگرم )

1969 ماردل پلاتا آرژانس نشان برنز (دسته 57 کیلوگرم )

جام‌های بین‌المللی

1965 تفلیس گرجستان نشان نقره (دسته 57 کیلوگرم) (جام بین المللی تلفیس)

1970 صوفیه بلغارستان نشان نقره (دسته 62 کیلوگرم) (جام دانکونف)

مسابقات کشوری

1344 تهران نشان طلا (دسته 57 کیلوگرم)

1345 تهران نشان طلا (دسته 57 کیلوگرم)

1346 تهران نشان طلا (دسته 57 کیلوگرم)

1345 تهران نشان نقره (دسته 57 کیلوگرم)

1345 تهران نشان طلا (دسته 57 کیلوگرم)